O mnie

Pozwolę sobie zacząć od zdarzenia, które miało miejsce w Pasymiu, małej miejscowości na Mazurach. Było to w roku 1977 czyli w epoce późnego Gierka. Uruchamialiśmy w tamtym czasie zakład produkcji narzędzi dla przemysłu elektronicznego w Szczytnie. Gdy odwiedziła nas delegacja z ówczesnego NRD zostałem desygnowany do zajęcia się nimi i tak znaleźliśmy się w restauracji serwującej ryby mazurskie. Zaczęło się sztywno, ale po kilku głębszych atmosfera zaczęła się rozluźniać. Strona polska zaczęła opowiadać, bardzo wtedy modne, kawały o milicjantach, a gdy nasi enerdowcy rozluźnili się do końca to opowiedzieli nam podobne kawały z tamtej strony.

Przy sąsiednim stoliku, jak pamiętam, siedziało dwóch smutnych panów i jak się później okazało byli to dowódca akademii milicyjnej w Szczytnie i dowódca pałkarzy z Golędzinowa. Skończyło się to tak, że stworzyli mi kartotekę polityczną, bo co to za przeciwnik, który opowiada o nich kawały, ale dla mnie zaczęły się od tego czasu schody. Partyjni notable z Olsztyna i dyrekcja firmy z Warszawy wpadli w panikę i moje dni w Szczytnie były już teraz policzone.

W konsekwencji tego zdarzenia stałem się przypadkowym emigrantem, gdyż wszystkie moje starania skoncentrowały się teraz na wyjeździe z Polski. Trwało to trzy lata zanim dostałem 6-tygodniowy próbny paszport. Wylądowałem w Niemczech bo było najbliżej, ale nie miałem zamiaru tam zostać ze względu na mój mózg zatruty propagandą antyniemiecką. No i w związku z tym, po 2 latach pobytu w Niemczech, znalazłem się w Australii.

Do Polski i Europy powróciłem w roku 1997.

A teraz bardziej szczegółowo i zawodowo

1963-1971 (w tym 1964-65 służba wojskowa)

WSK DELTA II, Warszawa (lotnicza aparatura pokładowa) – technolog materiałowy, technolog wyrobu, projektant przemysłowy.

Osiągnięcia Racjonalizacja norm materiałowych lakierów i farb przez ustalenie zależności od temperatury otoczenia.

1971-1976

MERAMAT, Warszawa (zewnętrzne pamięci komputerowe) – technolog, konstruktor oprzyrządowania, konstruktor wyrobu, kierownik wydziału głowic magnetycznych (200 pracowników).

Osiągnięcia Ponad 20 wniosków racjonalizatorskich oraz patent na konstrukcję nawijarki do cewek bezkarkasowych. Opracowałem metodę planowania produkcji opartej na ceramicznym materiale ferrytowym, którego uzysk (od surowca do wyrobu) wynosił tylko kilkanaście % (nie wiedziałem, że to nazywa się MRP – Material Requirement Planning).

Nagroda w ogólnopolskim konkursie i tytuł Młody Mistrz Techniki 1976.

Ukończyłem na studiach wieczorowych Metrologię na Wydziale Mechaniki Precyzyjnej  Politechniki Warszawskiej (1973).

1976-1979

UNITRA UNIMA, Szczytno (przyrządy i maszyny dla przemysłu elektronicznego) – szef produkcji, główny technolog.

Osiągnięcia Po wejściu do pustych hal wyposażyliśmy je, przyjęliśmy i wyszkoliliśmy pracowników i po 3 latach produkowaliśmy ponad 100 rodzajów wyrobów od obcinarek do drutu, odciągaczy lutowia do automatów montujących i lutujących.

Jako szef produkcji miałem „pod sobą” ponad 700 pracowników a w biurze technologicznym ponad 20 inżynierów. By zdobyć maszyny i urządzenia oraz pracowników w rejonie bez tradycji przemysłowych łamaliśmy sobie nieźle głowy i używaliśmy wszystkich możliwych w tamtym czasie (czasami nielegalnych) sposobów. Osobiście jeździłem po okolicznych szkołach by namówić maturzystów do pracy u nas. Również osobiście odbyłem ponad 300 rozmów kwalifikacyjnych. Nie malowaliśmy trawy na zielono, ale przed wizytą sekretarza Gierka zasadziliśmy owies, bo szybko rośnie.

Spłaszczyliśmy strukturę organizacyjną do 4 poziomów: dyrektor naczelny – szef produkcji – mistrz – pracownik, co przy tej ilości ludzi (ponad 1000) było przedsięwzięciem bardzo ryzykownym, ale się udało. Opracowałem metodę planowania zleceń produkcyjnych pod kątem terminowości dostaw – teraz nazywałoby się to Heijunka.

Złoty medal Zasłużony dla Warmii i Mazur i talon na Fiata Malucha.

1979-1980

POLMOZBYT Warszawa (stacja obsługi i sprzedaży Fiata) – kierownik stacji.

Osiągnięcia Opanowanie specyficznych dla tej dziedziny problemów kierowania 500 osobową załogą – w styczniu 1980 pierwszy raz w historii tej stacji został wykonany miesięczny plan. Zacząłem się uczyć lawirowania między centralą Polmozbyt, sekretarzami partyjnymi, milicją i NIK-iem. Uciekałem jednak stamtąd jeszcze szybciej niż się pojawiłem. Polmozbyt w tamtym czasie był najbardziej skorumpowaną organizacją i to nie było dla mnie „to, co tygryski lubią najbardziej”. Była to kropla przepełniająca dzban – znalazłem się na „Zachodzie”.

Zgłoszenie patentowe na mobilną stację obsługi – wyciągany rękaw z furgonetki Nysa obejmujący naprawiany samochód.

Po 3 latach boksowania się z urzędem otrzymałem, jako niegrzeczny obywatel, paszport na 6 tygodni.

1980-1982

MIELE & CIE Warendorf, Niemcy (narzędziownia zakładu produkującego wyposażenie kuchni) – frezer narzędziowy, programista centrum obróbczego CNC.

Osiągnięcia Nauczyłem się zawodu frezera narzędziowego a następnie programowania maszyn sterowanych komputerowo.

1982-1987

VARIAN TECHTRON Melbourne, Australia (konstrukcja i produkcja spektrofotometrów) – ustawiacz i operator centrów obróbczych CNC.

Równolegle, za zarobione pieniądze, kupowałem wyposażenie dla własnego zakładu produkcyjnego, pracowałem nad konstrukcją przyszłych produktów oraz rozpocząłem własną działalność przejmując od firm utrzymanie ruchu.

Osiągnięcia Doświadczenia pracy w środowisku TQM (Total Quality Management).

1987-1993

VOYTECH ENGINEERING Melbourne, Australia – właściciel.

Usługi utrzymania ruchu dla firm tekstylnych, renowacja i napędy elektryczne zegarów na wieżach kościołów, konstrukcja i budowa maszyn drukarskich (screen printing). Konstrukcja i produkcja 3 i 4 kołowych skuterów dla niepełnosprawnych i starszych osób. W 1992 roku ponad 30% pokrycia australijskiego rynku.

Osiągnięcia Zgłoszenie patentowe na mobilne stanowisko pracy – do prac remontowych bądź dla hobbystów. Konstrukcja i wykonanie obrotowego, wiszącego zegara dla Chadstone Shopping Centre (2m średnicy). Konstrukcja i zbudowanie półautomatycznej linii do drukowania materiałów w technologii screen printing (3m x 20m włącznie z suszarką). Konstrukcja i produkcja skuterów z nowatorskim rozwiązaniem napędu – silniki prądu stałego bezpośrednio na tylnich kołach.

1993-1995

ELECTRIC VEHICLES AUSTRALIA Pty. Ltd. Melbourne, Australia (produkcja elektrycznych pojazdów dla niepełnosprawnych i do golfa) – współwłaściciel.

Osiągnięcia Rozwój konstrukcji skuterów – pełna adaptacja do potrzeb użytkownika – regulowane i obrotowe siedzenie, automatyczne hamulce, sterowanie lewo i praworęczne itp. Konstrukcja 1- miejscowego, bardzo lekkiego, pojazdu golfowego.

1996

CHAMPION COMPRESSORS Ltd. Melbourne, Australia (produkcja sprężarek) – szef produkcji (Interim Manager).

Osiągnięcia Nauczyłem się planowania wytwarzania według metodyki MRP (Material Requirement Planning). Po analizie lokalnych uwarunkowań i wykorzystaniu nowej wiedzy (E. Goldratt – Theory of Constraints) stworzyłem propozycję zmian organizacyjnych wybiegającą daleko poza utarte koncepcje.

1996-1997

CED INDUSTRIES Melbourne, Australia (produkcja złączy hydraulicznych) – inżynier kontraktowy.

Osiągnięcia Konstrukcja i wykonanie tłoczników do innowacyjnych, rurowych złączek miedzianych. Pomoc w przygotowaniu firmy do wdrożenia ISO 9000.

1997-2000

SCALA POLSKA Sp. z o.o. Warszawa (sprzedaż i wdrażanie informatycznych systemów wspomagania zarządzania ERP) – konsultant MPC (Manufacturing Planning Control), Business Consultant, Project Manager.

Osiągnięcia Nauczyłem się rozumieć i wdrażać systemy informatyczne. Pomoc w opracowaniu strategii sprzedaży modułów produkcyjnych oprogramowania Scala. Organizacja i przeszkolenie grupy konsultantów MPC w Polsce, Słowacji, Turcji i Kazachstanie. Udział w ponad 20 wdrożeniach systemów w Polsce, Słowacji, Rosji i Szwecji, które zwykle wymagały usprawnień organizacyjnych, np. Esselte, Maro, Kross, Osram, Trek Sport, SKF, Laenen, Sulzer, Volvo.

Pozostały mi jednak wyrzuty sumienia, gdyż przekonywałem klientów do pełnego stosowania systemów ERP, co nie zawsze było najlepsze.

2000-2001

LIPRO POLSKA Sp. z o. o. Warszawa (sprzedaż i wdrażanie informatycznych systemów wspomagania zarządzania ERP) – Management Consultant.

Pierwszy system klasy ERP wspierający Lean Manufacturing. Po obiecującym początku niemiecka firma matka zbankrutowała i zostaliśmy na lodzie.

Osiągnięcia Przestudiowałem, tym razem dogłębnie, metodykę Lean Manufacturing (również TOC, DFT itp.) i jej możliwości współpracy bądź konfliktu z systemami informatycznymi. Pierwsze prezentacje i szkolenia z Lean Manufacturing, między innymi Volkswagen w Gorzowie Wlkp. (okablowanie), Volkswagen w Lubinie (siedzenia).

2001 do teraz

ZAPRO USŁUGI INFORMATYCZNE Warszawa (usługi konsultacyjne z zakresu zarządzania) – właściciel.

Działalność gospodarczą założyłem zaraz po powrocie do Polski. Po upadku Lipro entuzjastycznie wkroczyłem na rynek usług konsultacyjnych z zamiarem wypełnienia próżni w Polsce w zakresie nowoczesnych metod zarządzania.

Niestety spadł na mnie ciężar popularyzacji tej wiedzy, do czego tak naprawdę nie byłem przygotowany. Konsekwentnie jednak pisałem artykuły (Puls Biznesu, Manager, Rzeczpospolita, Instytut Zarządzania), robiłem prezentacje i seminaria. W końcu zdecydowałem się na stworzenie czegoś w rodzaju podręcznika i tak powstało „Primum non prodigere”.

Próbowałem zintegrować nieliczne wtedy środowisko „leanologów” w Polsce i stąd kontakty z Lean Enterprise Institute, Kaizen Institute, ze środowiskami akademickimi (Warszawa, Wrocław, Poznań, Gdańsk, Lublin) i różnymi firmami konsultingowymi.

Na podstawie mojej wiedzy i doświadczenia twierdzę, że ortodoksyjne i naśladowcze podejście do usprawniania organizacji gospodarczych, niezależnie czy używa się do tego metodyki Lean czy TOC, nie powinno mieć miejsca. Każda organizacja, jak i ludzie jej członkowie, jest inna i dlatego wymaga specyficznego rozwiązania.

Stąd narzuca się koncepcja systemu zarządzania, który wykorzystuje wszystkie słuszne i znane idee, narzędzia i rozwiązania i łączy je w najlepszy dla określonego przypadku sposób.

Motorem działania każdej organizacji są ludzie jej członkowie i nie wystarczy tylko twierdzić, że docenia się kapitał ludzki, ale należy skoncentrować działania na ich rozwoju i lepszym wykorzystaniu, a więc nie reengineering tylko rewitalizacja. Najwyższy czas by odejść od powszechnie panującego mechanistycznego podejścia do organizacji.

Gwałtowny rozwój informatyki niesie z sobą wspaniałe nowe możliwości, ale i potencjalne zagrożenia. System informatyczny, niezbędny w nowoczesnym przedsiębiorstwie, musi być bezwzględnie sprowadzony do roli narzędzia.

Taką koncepcję nazwaną roboczo Solaris Management System zaproponowałem firmie Solaris Bus & Coach w 2006 roku. Myślę, że ziarno zostało posiane a czy coś z tego wyrośnie zobaczymy, gdy ta firma pokona syndrom nowobogactwa. Staram się obecnie rozwijać i popularyzować tę koncepcję pod nazwą Solar Leadership (między innymi poprzez wykłady na Politechnice Poznańskiej).

Osiągnięcia Udział w rozpowszechnianiu nowoczesnej wiedzy zarządczej i jej wdrożeniach w przemyśle. Moje publikacje są cytowane w wielu pracach magisterskich i doktorskich. Wiele przeprowadzonych szkoleń bazowych Lean w części połączonych z integracją z systemami informatycznymi oraz elementami rachunkowości Lean – Woodmizer, Moltech Polska, Plum, Breve-Tufvassons, ZEM, Sungsan-ZEM, Wojskowe Zakłady Lotnicze Nr1, Valeo, Saint-Gobain, Federal Mogul, Volkswagen Elektro-Systemy, Solaris Bus & Coach, Koelner SA, Blachy Pruszyński, itd. itp.

Opracowanie odpowiadającej warunkom XXI wieku koncepcji systemu zarządzania – Solar Management i książki/podręcznika „Primum non prodigere” przeznaczonego dla wsparcia małych i średnich przedsiębiorstw.

P.S.

Popełniłem ten blog i nachodzą mnie refleksje. Czy jestem bardziej ekshibicjonistą umysłowym czy tylko pospolitym grafomanem?